ظاهر امرچهار چيز است حركت، مبارزه، شهادت و اسارت .
وقتي مديحه سرايان فرياد واويلا سر ميدهند به اين چهار بعد
اشاره دارند، بيشك تلخ است و غمناك .هر گاه تصور كنيم
اشك امانمان نخواهد داد . اما با اين كيفيت مسأله شرايطي
مشابه بسياري از وقايع تاريخي دارد ،و شايسته نيست اين
ميزان هزينه و زمان براي بزرگداشت ان در نظر گرفت .
اما بعد پنهان مسأله كه كمتر اشاره مي شود دو حيز است
عشق و آزادگي چرا حركت؟ بخاطرآزادگي و عدم دلبستگي .
چرا مبارزه ؟ بخاطر عشق. چرا...؟ و ان چه عشقي بود .
قبول كنيم زميني نبود .مدل عشقهايي نبود كه ما هر صبح و
شام در محافلمان فرياد مي زنيم عشق واقعي بود .
معني واقعي عشق بود .
سلام من به محرم محرم گل زهرا
به لطمه های ملائك به ماتم گل زهرا
سلام من به محرم به تشنگی عجيبش
به بوی سيب زمين و غم حسين غريبش
سلام من به محرم به غصه و غم مهدی
به چشم كاسه خون و به شال ماتم مهدی
سلام من به محرم به كربلا و جلالش
به لحظه های پر از حزن و غرق درد و ملالش
سلام من به محرم به حال خسته زينب
به بينهايت داغ دل شكسته زينب
سلام من به محرم به دست و مشك ابوالفضل
به نااميدی سقا به سوز و اشك ابوالفضل
سلام من به محرم به قد و قامت اكبر
به خشك اذان گوی زير نيزه و خنجر
سلام من به محرم به دست و بازوی قاسم
به شوق شهد شهادت حنای گيسوی قاسم
سلام من به محرم به گهواره اصغر
به اشك خجلت شاه و گلوی پاره اصغر
سلام من به محرم به احترام سكينه
به آن مليكه كه رويش نديده چشم مدينه
سلام من به محرم به عاشقی زهيرش
به بازگشتن حر خروج ختم به خيرش
سلام من به محرم به مسلم و به حبيبش
به رو سپيدی عون و بوی عطر عجيبش
سلام من به محرم به زنگ محمل زينب
به پاره پاره تن بی سر مقابل زینب
سلام من به محرم به انتظار رقيه
به پای آبله بسته به چشم تار رقيه
سلام من به محرم به شور و حال عيانش
سلام من به حسين و به اشك سينه زنانش
سلام من به محرم به حزن نغمه هايش
به پرچم و به سياهی به خيمه های عزايش
+ نوشته شده توسط خبر اقلید در
86/10/21 و ساعت
10 قبل از ظهر |
